نه کسی منتظر است
نه کسی چشم به راه
نه خیال گذر از کوچه ی ما دارد ماه
بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟
وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه ...

برای نبودن که . . .
همیشه لازم نیستــــــــــ راه دوری رفته باشی
میتوانی همین جا
پشت تمـــــــــام ِ بغضهایت ،
گم شده باشی
این روزها خوبم ، کار میکنم ، شعر میخوانم قصه می نویسم
و گـــــــــــاهی دلم که برایتــــــــــــ . . . تنگ میشود
تمام خیابانها را ،
با یادتـــــــــــ . . . پیاده میروم .

شنبه ها انگار
خستگی یک عمر جمعه با من است
انگار جمعه را
صدسال
زندگی کرده ام
اما دل خوشم
به هفته ای که قرار است
تمامش را
با یاد تو زندگی کنم ...

این اون شعرم که گفته بودم بهت ... تو ناخدای کشتی احساس هستیتو مرحمی، تو بوی عطر یاس هستی دنیا مگر غیر از تو مروارید دارددرّی نگینی گوهری، الماس هستی تو مثل شبنم، تو نسیم صبح گاهیپروانه ای،چون برگ گل حساس هستی لیلی اگرچه درجهان عاشق ترین بودتو برتری، تو عشق را مقیاس هستی باران که می بارد تماشا می شوی توتو آسمانی، معنی اخلاص هستی دنیای من هستی، تو جانی تو جهانیتو آتشی، تو گرمی انفاس هستی + نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 13:27 توسط هیچ کس |

امشب به خوابم بیا !با خودت دو فنجان چای دارچین بیاورمن خودم را به خواب می زنمگوشه ی تختم بنشینصدایم کناول اسمم را بگوبعد عزیزمبعد هم بگو باشد انگار که خوابیمن می رومبلند می شویبلند می شومدستم را دورِ گردنت حلقه می زنممی گویم بلاخره آمدی . .می گویی شک داشتی به آمدنم ؟می گویم گاهی . . مثلِ امشبنگاهم می کنیبی هیچ حرفی چایم را می دهی دستمدستم را می گیریمی گویی دیر آمدمتا ماندنی تر باشدتا قدرِ لحظه هایمان را بهتر بدانیم امشب بیااینها را بگومبادادیرشود ... + نوشته شده در یکشنبه هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 15:18 توسط هیچ کس |

شب های سرد را هیچ ژاکتی نمی فهمد
دستان یخ کرده ام اما چرا
گونه های خیس را
هیچ دستمال کاغذی نمی فهمد
بالش خیسم اما چرا
گوشی تلفن چه می فهمد
برای چه بوسیده میشود
کفش هایم چه می فهمد
چرا یک کوچه ی خاص را هر روز قدم می زنم
و مادرم نمی داند
چرا هر روزی که می گذرد
سال ها شکسته تر میشوم
و تو هم حتما نمی دانستی
جرم قتل عمد را
وقتی که می گفتم
بی تو می میرم

دلتنگی
همان واژه ی آشنایی است
که هر وقت
خیابانی هست
و بارانی
و یک چیز شبیه " تمام عابران یک شهر"
لبخندی میزنیم زیر چتر،
و یک آه
که ای کاش
یکی از این " تمام عابران یک شهر
خودش باشد..

هر شب تنهایی حس عجیبیست...
به یادت زیستن بی آنکه یادی ازتو باشد...!
با تو زندگی کردن بی آنکه ردی از تو باشد...!
نبودنت عجیب است...
انقدر عجیب که نمیدانم دیروز تمام پارک را با تو قدم زده ام یا بی تو...!
دوری...
اما نزدیک به خیال خام من...